تصویرسازی ذهنی زنده و پویا از وضعیت موجود و حالت ایده‌آل فرآیندها یا فضاها برای کشف اصطکاک‌های نامرئی و خلق راهکارهای ارگونومیک.
بستن چشم‌ها و پیمایش حسی درون محیط به جای تحلیل بیرونی نمودارها و جداول آماری خشک.
طراح با بستن چشمان خود، مسیر تردد پرسنل در دفتر کار، سایه روشن نور خورشید و بازتاب صداها را لمس کرده و با چیدمان باز و پنل‌های صوتی فضا را دگرگون می‌کند.
آزادسازی قوه تخیل از محدودیت‌های کلامی، کشف فوری تداخل‌های فضایی، تقویت هوش هیجانی و همدلی با کاربران محیط.
نیازمند تمرین و تمرکز ذهنی، و امکان تفاوت برداشت میان افراد در صورتی که تصویر ذهنی سریعاً روی کاغذ پیاده نشود.
تکنیک «تجسم» (Visualization) از قدرت شبیه‌سازی بصری قشر بینایی مغز برای حل مسائل محیطی و رفتاری بهره می‌گیرد.
در این روش، حل‌کننده مسئله چشمان خود را می‌بندد و خود را در میانه فضا یا فرآیند قرار می‌دهد. او با آرامش، جزئیات حسی را اسکن می‌کند: نور کجاست؟ صداها چگونه منعکس می‌شوند؟ آیا افراد احساس خفگی یا انزوا می‌کنند؟ رفت‌وآمدها چگونه تداخل پیدا می‌کنند؟ سپس در ذهن خود عناصر را جابجا کرده و حالت مطلوب و آرامش‌بخش را بازآفرینی می‌کند. این مدل‌سازی ذهنی، منبع الهام درخشان‌ترین اصلاحات چیدمان و فرآیند است.
می‌توانید لینک این تکنیک را مستقیماً برای تیم خود ارسال کنید یا در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک بگذارید.
دیدگاه‌ها و سوالات تحلیلی خود را با مولف و متخصصان در میان بگذارید.
دیدگاه شما پس از ثبت، مستقیماً در پنل مدیریت سیمپراگو جهت تایید و پاسخ قرار می‌گیرد.
