تکنیک ناپلئون
حل مسئله از زاویه دید و هویت فرضی یک شخصیت برجسته (استراتژیست، هنرمند یا قدیس) برای رهایی از الگوهای فکری کلیشهای.
حل مسئله از زاویه دید و هویت فرضی یک شخصیت برجسته (استراتژیست، هنرمند یا قدیس) برای رهایی از الگوهای فکری کلیشهای.
ایفای نقش روانشناختی (Role-Playing) با بازآفرینی اصول تصمیمگیری نوابغ تاریخ به جای فکر کردن در چارچوب منِ همیشگی.
مدیر با به دست گرفتن عینک «مادر ترزا» بحران فرسودگی پرسنل را با گفتگوهای همدلانه فردی، قدردانی و رهبری خدمتگزار حل میکند.
آزادسازی جسورانه تفکر از محدودیتهای فردی، ارتقای همدلی و تغییر زاویه دید ۳۶۰ درجه، سادگی و جذابیت فوقالعاده اجرا.
خطر تقلید سطحی از ظواهر شخصیت به جای درک عمیق اصول فکری و مبانی تصمیمگیری او.
«تکنیک ناپلئون» (The Napoleon Technique) روشی مبتنی بر روانشناسی ایفای نقش (Persona Adoption) است که به حلکننده مسئله اجازه میدهد «قالب شخصیتی خود را موقتاً کنار بگذارد» و با مغز و ارزشهای یک اسطوره بیندیشد.
نام تکنیک از ناپلئون بناپارت الهام گرفته شده که مظهر تصمیمگیری قاطع، استراتژی جسورانه و سرعت عمل بود، اما این روش به او محدود نمیشود. تیم یا فرد میتواند متناسب با ماهیت چالش، کلاه یکی از شخصیتهای برجسته را بر سر بگذارد: مثلاً در چالشهای تکنولوژی از استیو جابز، در چالشهای نوآوری رادیکال از لئوناردو داوینچی، و در مسائل بحران انسانی و فرسودگی تیمی از مادر ترزا یا گاندی الهام بگیرد و بپرسد: «اگر او امروز جای من پشت این میز نشسته بود، چه اقدامی میکرد؟»
میتوانید لینک این تکنیک را مستقیماً برای تیم خود ارسال کنید یا در شبکههای اجتماعی به اشتراک بگذارید.
دیدگاهها و سوالات تحلیلی خود را با مولف و متخصصان در میان بگذارید.
دیدگاه شما پس از ثبت، مستقیماً در پنل مدیریت سیمپراگو جهت تایید و پاسخ قرار میگیرد.