روش TKJ
تکنیک نامدار انسانشناس ژاپنی جیرو کاواکیتا؛ فرآیند دو فازی کلامی-تصویری برای تعریف عمیق مسئله و سپس زایش راهحلها با استفاده از کارتهای استاندارد، نامگذاری مفهومی خوشهها و رسم نمودارهای روابط همبستگی.
تکنیک نامدار انسانشناس ژاپنی جیرو کاواکیتا؛ فرآیند دو فازی کلامی-تصویری برای تعریف عمیق مسئله و سپس زایش راهحلها با استفاده از کارتهای استاندارد، نامگذاری مفهومی خوشهها و رسم نمودارهای روابط همبستگی.
تفکیک سفتوسخت جلسه به دو فاز مجزا (فاز اول: دستیابی به تعریف متفقالقول از چیستی مسئله با کارتهای ۳×۵؛ فاز دوم: حل مسئله با کارتهای بزرگتر) همراه با کدگذاری بصری.
یک بیمارستان برای حل معضل شلوغی اورژانس، ابتدا در فاز اول TKJ با ۲۰ کارت به تعریف مشترک 'فرسودگی تریاژ و کمبود تخت بستری' میرسد و سپس در فاز دوم راهحلهای تریاژ موازی را دیاگرامسازی میکند.
جلوگیری از حل مسئله اشتباهی، ایجاد همدلی عمیق و اجماع ساختاری در تیم، ترکیب بینظیر تفکر کلامی با تفکر بصری و نقشهای.
نیازمند زمان کافی و تعهد به اجرای دقیق هر دو فاز، نیازمند ابزار فیزیکی کارتها و فضای کارگاهی بزرگ.
«روش TKJ» در سال ۱۹۶۴ توسط جیرو کاواکیتا (Jiro Kawakita)، استاد انسانشناسی موسسه فناوری توکیو بر پایه متد معروف KJ ابداع شد. این روش دو فاز ساختاریافته دارد: در فاز اول (تعریف مسئله)، اعضا ۱۵ تا ۲۰ زاویه از مشکل را روی کارتهای ۳×۵ مینویسند. کارتها به طور تصادفی توزیع شده، بلند خوانده میشوند، خوشهبندی شده و برای هر خوشه اسمی استعاری انتخاب میشود تا صورت مسئله مشترک تدوین شود. در فاز دوم (حل مسئله)، راهحلها روی کارتهای ۱۲×۷ نوشته شده، به همان شیوه دستهبندی و روی دیاگرام نهایی ترسیم میشوند.
میتوانید لینک این تکنیک را مستقیماً برای تیم خود ارسال کنید یا در شبکههای اجتماعی به اشتراک بگذارید.
دیدگاهها و سوالات تحلیلی خود را با مولف و متخصصان در میان بگذارید.
دیدگاه شما پس از ثبت، مستقیماً در پنل مدیریت سیمپراگو جهت تایید و پاسخ قرار میگیرد.