تکنیک گوردون/لیتل
تکنیک هدایتشده ویلیام گوردون در شرکت آرتور دی لیتل؛ شروع حل مسئله از بالاترین لایه انتزاعی و مفهومی و فرود گامبهگام به سمت جزئیات عینی برای فرار از راهحلهای کلیشهای.
تکنیک هدایتشده ویلیام گوردون در شرکت آرتور دی لیتل؛ شروع حل مسئله از بالاترین لایه انتزاعی و مفهومی و فرود گامبهگام به سمت جزئیات عینی برای فرار از راهحلهای کلیشهای.
پنهان نگه داشتن موقت ماهیت دقیق و جزئی مسئله و آغاز طوفان فکری در لایههای فلسفی و انتزاعی عام، سپس تقلیل پلکانی سطح انتزاع.
یک شرکت برای حل تاخیر پروژههای نرمافزاری، ابتدا از تیم میپرسد 'چگونه عملکرد شرکت را بهتر کنیم؟'، سپس 'چگونه کار تیمی روانتر شود؟' و در نهایت به 'بهینهسازی متد اسکرام' فرود میآید.
جلوگیری از قفل شدن ذهن روی موانع جزئی و بهانههای روزمره، باز شدن میدان دید فراتر از حیطه تخصصی محدود، پیوند اصول کلان با راهکارهای خرد.
ممکن است در سطوح اولیه انتزاع ایدهها بیش از حد کلی و غیرعملی به نظر برسند، نیازمند کنترل دقیق تسهیلگر برای پلکانی کردن سطوح.
«تکنیک گوردون/لیتل» (Gordon/Little Technique) توسط ویلیام گوردون، پایهگذار سینکتیکس در شرکت نامدار Arthur D. Little ابداع شد. فلسفه این روش این است که وقتی انسانها با یک مسئله عملیاتی بسیار مأنوس هستند، افق دیدشان کور میشود و تنها به گزینههای بدیهی و تکراری فکر میکنند. تسهیلگر در این تکنیک، مسئله را در لایه انتزاعی سطح اول (بسیار کلی) مطرح میکند و پس از ایدهپردازی، سطح انتزاع را پلهبهپله کاهش داده و مسئله را خاصتر میکند تا ایدههای لایههای انتزاعی بالا به عنوان موتور محرک برای راهحلهای عملیاتی پایین عمل کنند.
میتوانید لینک این تکنیک را مستقیماً برای تیم خود ارسال کنید یا در شبکههای اجتماعی به اشتراک بگذارید.
دیدگاهها و سوالات تحلیلی خود را با مولف و متخصصان در میان بگذارید.
دیدگاه شما پس از ثبت، مستقیماً در پنل مدیریت سیمپراگو جهت تایید و پاسخ قرار میگیرد.